Rzeka na S

Rzeka na S to hasło obejmujące zarówno największe europejskie rzeki, jak i ważne cieki wodne Polski. W Europie wyróżnia się Sekwanę – francuską rzekę przepływającą przez Paryż i uchodzącą do kanału La Manche – oraz Suchonę, górny bieg Dwiny w Rosji, o długości ponad 700 km. W Polsce natomiast rzeki na „S”, takie jak San, Słupia, Supraśl czy Skrwa, mają istotne znaczenie regionalne i ekologiczne. Rzeki te przepływają przez różne regiony – od Podkarpacia po Pomorze – i zasilają zarówno Wisłę, Narwę, jak i Morze Bałtyckie. Dzięki tej różnorodności rzeki na „S” są wygodnym wyborem w grze państwa‑miasta.

Polskie rzeki na literę S z długościami

San – 457,76 km, prawy dopływ Wisły, Podkarpacie i fragment Ukrainy
Słupia – 159,57 km, rzeka pomorska, uchodzi do Morza Bałtyckiego koło Słupska
Supraśl – 102,24 km, prawy dopływ Narwi, Puszcza Knyszyńska, Podlaskie
Skrwa – 114 km (Skrwa Prawa), prawobrzeżny dopływ Wisły w kujawsko-pomorskim

Zobacz również: Rzeka na U

Rzeki na S > 100 km

San, Słupia, Supraśl, Skrwa

Zobacz również: rzeka na H

Rzeki na S uchodzące do Wisły

San, Skrwa

Rzeki na S uchodzące do Morza Bałtyckiego lub Czarnego

Morze Bałtyckie – Słupia
Morze Czarne – brak polskich rzek na S uchodzących bezpośrednio do Morza Czarnego (San jest dopływem Wisły, która uchodzi do Bałtyku)